Ośmioraka Ścieżka

Teozofia · życie wewnętrzne

Medytacja

„Medytacja jest niewysłowioną tęsknotą wewnętrznego człowieka do Nieskończonego.”H. P. Blavatsky, cytowana w: J. I. Wedgwood, Meditation for Beginners (wyd. popr. 1918). Niemal identyczne zdanie otwiera tekst D. K. Mavalankara „Contemplation”, The Theosophist, luty 1884.

W pismach teozoficznych medytacja jest dla życia duchowego tym, czym pokarm dla życia fizycznego.

Opisuje się ją jako stałe skupienie uwagi umysłu skoncentrowanego, połączone z tęsknotą wewnętrznego człowieka do Nieskończonego. Praktykowana regularnie, staje się kanałem, który otwiera niższą, codzienną świadomość na wpływ i natchnienie Wyższego Ja.

„Medytacja jest cichą i niewypowiedzianą modlitwą.” H. P. Blavatsky, Klucz do teozofii (1889)

wdechwydech

Co daje medytacja

Według źródeł teozoficznych

Co daje medytacja

01

Oczyszczanie i porządkowanie ciał subtelnych

Rodzaj astralnej i mentalnej gimnastyki, która wyprowadza wewnętrzne wehikuły z chaosu i wprowadza je w ład.

Regularna praktyka ma usuwać grubą materię i odbudowywać ciała mentalne i astralne z materii subtelniejszej i wyższej, tak aby nie reagowały już na niższe wibracje. Osobowość zostaje stopniowo oczyszczona.

A. E. Powell, The Mental Body (1927): „czysty umysł i serce zbudują ciała mentalne i astralne z materii subtelnej i delikatnej”.

02

Budowanie charakteru i cnoty

Medytowanie dzień po dniu nad jedną cnotą wyryje ją w naturze człowieka: stajemy się tym, o czym myślimy.

Opowieść przytaczana w literaturze teozoficznej mówi o hinduskim sędzim, który przez czterdzieści lat codziennie medytował nad Prawdą. Jego ciało mentalne tak dalece zestroiło się z tą cechą, że za każdym razem, gdy świadek kłamał, odczuwał natychmiastową, rażącą dysonansową.

Annie Besant, Thought Power (1901); por. Chāndogya-upaniszada 3.14.1: „jakie jest postanowienie człowieka na tym świecie, takim się staje”.

03

Wzmacnianie więzi z Wyższym Ja i Mistrzami

Świadoma medytacja otwiera i utrzymuje w działaniu antaḥkaraṇę, most między osobowością a Ego.

Skierowana ku Mistrzowi Mądrości, medytacja ma tworzyć linię światła widoczną dla wzroku jasnowidzącego, ściągając w odpowiedzi stały magnetyczny strumień siły i oświecenia. Wedgwood opisuje „drobną nić” porozumienia, którą wysiłek może poszerzać, „aż stanie się linią żywego światła”.

Blavatsky, Głos ciszy (1889), o antaḥkaraṇie; Wedgwood, Meditation for Beginners (1918).

04

Tworzenie potężnych form myślowych

Ucząc precyzyjnego myślenia, medytacja wytwarza wyraźnie zarysowane, symetryczne formy myślowe o promiennych barwach.

W medytacji grupowej połączone myśli mają tworzyć w eterze wielki kanał, widziany jako wir lub lej światła, przez który duchowe błogosławieństwo spływa na całą wspólnotę.

Annie Besant i C. W. Leadbeater, Formy myśli (1901).

05

Bezpieczny rozwój wyższej świadomości

Najłatwiejszy i najbezpieczniejszy sposób przebudzenia świadomości na wyższych planach.

W odróżnieniu od ryzykownych praktyk, które otępiają lub znieczulają ciało fizyczne, medytacja – jak się mówi – rozwija czystą postać jasnowidzenia, intuicji i wrażliwości, zachowując przy tym zdrowie psychiczne, zdrowie i równowagę. Wedgwood przeciwstawia ją biernemu mediumizmowi: „oba systemy są zupełnie nie do pogodzenia”.

Wedgwood, Meditation for Beginners (1918).

06

Sprawność, pogoda ducha i samokontrola

Skupiony intelekt marnuje mniej czasu i energii, niepokój ustępuje, a jego miejsce zajmuje głęboka wewnętrzna pogoda ducha.

Praktykujący uczy się stawiać czoła wydarzeniom i wyzwaniom życia z wewnętrznej siły, panując nad okolicznościami zamiast im podlegać.

Streszczono na podstawie źródeł teozoficznych wskazanych w opisie strony.

Przygotowywanie laboratorium…

Przeciągnij, aby obrócić · kliknij część, aby o niej przeczytać

Źródła

Sześć korzyści streszcza twierdzenia teozoficzne; przedstawiono je tak, jak opisuje je sama tradycja. Funkcje mózgu to standardowa wiedza anatomiczna; ustalenia dotyczące medytacji to powiązania opisane w opublikowanych badaniach.